YWS

Een einde aan een mooie reis

Leren, met plezier werken, spelen, aandacht voor hen om me heen en van het leven genieten. Deze elementen zijn er steeds in meer of mindere mate in mijn leven geweest.

Vanuit die waarden ben ik acht jaar geleden gestart met YWS. Het was toen een stap in het onbekende. Daarnaast bleef ik ook werken in de revalidatie.

Mijn werkzaamheden vanuit YWS heb ik altijd willen doen vanuit een mogen en niet een moeten. Bij alle dingen die er langs kwamen mocht ik ook voor mezelf steeds op zoek naar de balans tussen de elementen: denken, voelen, doen. De drie pijlers van waaruit ik YWS wilde vormgeven.

Ik heb mooie gesprekken gevoerd met mensen, een waardevolle en hartverwarmende plek gevonden binnen Prisma, trainingen mogen vormgeven, intervisie gegeven. Het was een genoegen om een tijdje te mogen oplopen met mensen die met een vraag langs kwamen. Het delen van wat ik in mijn rugzak heb, samen aan het werk zijn en dan de ander uiteindelijk zijn weg zelf laten vervolgen, daar kon ik oprecht van genieten.

De combinatie van werken in de revalidatie, werken vanuit YWS en daarbij de wens om wat ik doe goed te doen, ging begin dit jaar wringen. Op beide fronten wil en moet ik bijblijven met ontwikkelingen. Dat kost tijd en energie.

Ik heb allerlei wegen voor mezelf verkend, met ‘denken en voelen’. Ga ik meer ergotherapie willen geven, of me meer richten op coaching of juist het geven van trainingen. Of laat ik het bij hoe het nu is en zie wel wat er gebeurt in een natuurlijk proces. Bij al die verkenningen kwam ik ook de werkelijkheid van de praktijk tegen.

Het behandelen van kinderen en het werken in de revalidatie wil ik graag blijven doen. Bovendien geeft dit mij en mijn man onze financiële basis. Het besef dat ik moet zorgen dat ikzelf in goede balans blijf met energie en gezondheid, is er ook. Ik word niet jonger. Het belang van genieten van wat je nu kunt, werd voor mij opnieuw weer helder.

Tja en toen kwamen het denken, voelen en doen bij elkaar

Ik wil graag meer ruimte voelen voor wat er zo aan leuke dingen voorbij komt en niet mijn weken vol proppen. Dat verlangen heeft gemaakt dat ik heb gekozen om te stoppen met YWS.

YWS, het was een mooie reis, die me als persoon verder gevormd heeft. Dank aan allen die ik op deze reis heb ontmoet. Iedereen heeft op zijn of haar manier bijgedragen aan mijn drive om met en voor mensen aan het werk te zijn.

Ik stop natuurlijk niet met zijn wie ik ben. Ik blijf Yvonne die kan genieten van een variatie aan dingen, maar straks ook met meer ruimte om rust toe te laten.